Buurtkracht, verbinden in de wijk

Buurtkracht, verbinden in de wijk

Buurtkracht, verbinden in de wijk

Henriëtte Verhoeff, opbouwwerker

Op een mooie lentedag loop ik, als opbouwwerker, door de wijk. Even verderop staat een man druk in zijn tuin te werken. Als ik dichterbij kom, zie ik met hoeveel zorg en liefde deze man met zijn tuin bezig is. Ik ga een praatje maken. ‘Goedemiddag’, zeg ik. En terwijl de man zich naar mij omdraait, vervolg ik: ‘Wat een prachtige tuin hebt u, het is er heerlijk weer voor, hè!’ Ik steek mijn hand uit en stel mij voor. ‘Ik ben Hendrik Jan’, zegt de man. ‘En ja, tuinieren is mijn grote passie.’ ‘Dat kan ik wel zien’, zeg ik tegen de man, die een glimlach op zijn gezicht tovert. We beginnen een gesprek en hij vertelt mij van alles over zijn liefde voor tuinen, dat hij hovenier is geweest, over zijn vrouw die twee jaar geleden is overleden, over zijn  kinderen en kleinkinderen en dat hij net zeventig is geworden. Dan opeens nodigt hij mij uit mee te komen naar de achtertuin. Ik loop mee. Achter zijn huis heeft hij een prachtige groentetuin en een border met kruiden. ‘Wat fantastisch en wat ziet alles er goed uit’, zeg ik. Hendrik Jan vertelt dat hij de hele zomer uit zijn tuintje eet. Soms heeft hij teveel en geeft het dan aan zijn buren. In ruil daarvoor krijgt hij soms een pannetje soep vertelt hij.

Ondertussen ben ik van alles aan het bedenken. Leg allerlei verbanden en heb een mooi voorstel in mijn hoofd.

‘Heeft u regelmatig mensen om u heen’? vraag ik hem. ‘Soms,’ antwoord hij terwijl hij wat schoffelt in zijn moestuintje. ‘Wil je een kopje thee?’ vraagt Hendrik Jan opeens. Samen gaan we aan de keukentafel zitten. In stilte genieten we even van de verse muntthee. ‘Weet u dat hier in de wijk een buurttuin is?’ vervolg ik het gesprek. Hendrik Jan weet het niet en ik vertel hem waar het is en dat er tot nu toe niemand is geweest, die wat aan onderhoud heeft gedaan. Dat het geweldig zou zijn als er iemand is die veel van tuinieren weet en samen met andere bewoners of in samenwerking met de school in de buurt een mooie buurttuin kan maken. Hendrik Jan zijn ogen beginnen te glimmen: ‘Ik denk dat je aan het goede adres bent’, zegt hij. ‘Wat fijn om te horen,’ zeg ik hem. Dan leg ik de rest van mijn idee uit en stel hem voor, om hem in contact te brengen met het bestuur van de locatie waar de buurttuin bij hoort. ‘Leg ook maar vast contact met de school’, zegt Hendrik Jan enthousiast. ‘En ik zal mijn buurvrouw van een paar huizen verderop vragen of zij ook mee wil doen. Zij houdt ook zo van tuinieren. Dan zijn wij de buurttuin-opa en oma van de buurt.’ zegt hij lachend.

We maken wat afspraken en wisselen gegevens uit. Blij ga ik weg. Als ik achterom kijk zwaait hij nog.

Dit is natuurlijk een heel mooi verhaal en de ideale situatie. Soms is er meer voor nodig om mensen over de streep te krijgen maar dit illustreert wel hoe een opbouwwerker verbindingen in de wijk legt, mensen stimuleert om hun kracht en talent in te zetten voor een groter geheel en dat samen met anderen. Hoe mooi kan dit werk zijn!

 

Kom in contact over dit onderwerp

Gerelateerde items